تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١

5 - مثلها و عبارتها

126 ر

به كيسه ساقط شدن 71 پ

به گزاف گفتن 98 پ

به محقرى مكتب گذاشتن 74 ر

به مراعات روزگار مغرور نبايد بودن ، دم او دم مشعله است كه از آتش باشد 186 ر

به مردم نجل آموختن 16 پ

به مشكان او متنسم روائح ظفر شدند 119 ر

به مصابيح و منا مقرون گشتن 110 ر

به مصادره اوصال يسار او از هم فرو گسست 76 پ

به مصادره دادن 179 پ

به مقعد صدق رفتن 184 پ

« به من ينقص » فروختن ، نه « بر من يزيد » 219 ر

به منصب متحلى شدن 159 پ

به منصب موسوم شدن 32 ر

به مهمان رفتن ، مهمان كردن 5 ر

به ميان راه رها كردن 72 پ

به نبض تب مشغول شدن 96 پ

به نجاست تيمم كردن 47 ر

به نردبان بر فلك نشايد رفتن 206 پ

به نردبان كسى بر بام رفتن 49 ر

به نشستن او جهان برخاست 175 ر

به نظم‌تر از دندان بودن 108 ر

به نمى افتادن 92 ر

به نيم راه ماندن 210 ر

به وجود ايشان لعنت از ابليس افتاد 18 پ

به وقت ضرورت آبريز بايد رفتن 126 پ

به وقت نان خوردن دود روى او كم از دود مطبخ نبودى 107 ر

به هر باد خرمن افشاندن 14 ر

به هر خنده هزار دل شيفته 207 پ

به هزار جاهل كامران ، يك عالم را نيم سيرى نيست 72 ر

به هفت آب شستن 210 ر

به هلال عيد فطر خرم شدن 91 پ

به‌هم بودن 199 ر

به هنر آراسته 80 ر

به هنگام نبرد شير شرزه پيش او كاهل باشد 226 پ

به هوس برنشستن 5 ر

به هيچ شراب سيراب نبودن 164 پ

به يك شكم زادن 233 پ

بهار جهان‌آراى 69 پ

بهار خندان نمود ، و بر زبر خزان بود 195 ر

بهارگاه 119 پ

بهستون به هاون نشايد سودن 220 ر

بهشت برين 5 ر

بهشت جاودانه محط الرحل او شد 207 ر

بىآواز 2 ر

بىآلتى و بىشرمى 149 ر

بىآنكه مورى را رنجى رسد 230 ر

بىانديشه و رويه كار شروع كردن 119 ر

بىبرگى 81 پ

بىخبرتر از برادران يوسف از صاع كه دربار ايشان نهادند 228 ر

بىزبان‌تر از خلخال و دلبران 92 پ

بىسيمى 109 پ