تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٠

5 - مثلها و عبارتها

اگر آتش در ايشان زنند دود برنيايد 31 پ

اگر آسيا سنگ بر پاى بندد ، همچون باد پران پيش رود 197 پ

اگر او را به آسمان بردندى ، با ثور و حمل كه مجازيند ، خر حقيقى بودى 30 ر

اگر جدى و حمل فلك برخوانش بريان بودى ، آن را در چشم او وقعى نبودى 22 ر

اگر در آينه نگريستى او را از خويشتن بوسه آرزو كردى 107 پ

اگر در خواب خيال او ديدى ، از بيم او خيالى شدى 227 ر

اگر در خواب ديدى باور نداشتى 180 ر

اگر در مهتاب نان خوردى ، از سايهء خويش ترسيدى 107 ر

اگر دستى هم جنبانند چيزى نباشد كه با ترازو رود 16 پ

اگر دوزخ به وى سپردندى ، آتش به كس ندادى 107 ر

اگر ديگرى چشم انسانيت را سواد بود ، او انسان آن سواد بود 173 ر

اگر زر و سيم راست بودى روز مصاف طوقى و سرافسار بنهادندى 170 ر

اگر زنان بجاى يوسف او را ديدندى ، دل بريدندى نه دست 108 ر

اگر زندگى دراز چيزى بودى ، ابليس تا روز محشر مهلت نداشتى 40 ر

اگر شكار او فربه آمدى ، و اگر لاغر ، دلخوش بودى 170 پ

اگر شير مرغ از دمى خواستندى يافتندى 173 ر

اگر صداى او بودى به جواب دادنى نه بر اصل هم بخل كردى 107 ر

اگر صورتى در آب بديدى ، نپرسيدى 137 پ

اگر فضلا را مساعدت روزگار نباشد ، باكى نبود 33 ر

اگر كسى كاسه‌اى از شوربا بخوردى ، ديگى از سكبا بر روى او نپختندى 218 پ

107 پ

اگر گور رايگان ديدى ، بيم آن بود كه در آن خفتى 57 پ

اگر ما مهمان روزگاريم ، روا نباشد كه بر مهمان جفا كنند ، و اگر روزگار مهمان ماست ، نشايد گوشت و استخوان ما خورد . به هر دو وجه ملامت روزگار متوجه مىشود 178 پ

اگر مرگ را فدائى مصور بود ، جهانيان بر سر او جان افشاندندى و به روان خدمت كردندندى اگر مسيح بودى كه از آسمان به زير آمدى ، از آب نفاق او جز خنده شكرى نبودى 129 ر

اگر نعمت شعر او از مشترى و زهره طلب وصال كند ، سردرآرند از بن دندان 197 ر

اگر هر مژه از آن حسودان او صد تير شود ، بر خفتان كمال او كار نكند 197 ر