تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

5 - مثلها و عبارتها

آفتاب از پس صبح برآيد 80 ر

آفتاب از دود تاريك نماند 9 ر

آفتاب از مغرب برآوردن و در مقابل آفتاب مشرق داشتن 11 پ

آفتاب است كه هرچه به وى تشبيه كنند ، به نقص آن بازگردد 231 پ

آفتاب اقبال غرهء ادهم او بود 199 پ

آفتاب به آب تر نشود 174 پ

آفتاب به چيزى ملوث نگردد 46 پ

آفتاب جهان‌افروز 208 ر

آفتاب دولت از برج شرف سرزدن 25 پ

آفتاب دولت كسى را كسوف آمدن 27 ر

آفتاب را اگر غيبت نبودى از وى حلال خاستى 42 پ

آفتاب را به روشنى وصف كردن 184 پ

آفتاب را همه جاى دانند و شناسند 182 پ

آفتاب رنگ بر روى زمين افگند 173 پ

آفتاب سپهر علم 147 ر

آفتابش ، آفتاب تابستان است كه در بيابان بر تشنه تابد 18 پ

آفتاب شبانگاه رنگ بگرداند 111 پ

آفتاب عدل از زير ميغ ظلم بيرون آمد 230 پ

آفتاب غدر زير ميغ پنهان شدن 124 ر

آكنده‌تر از نار 9 پ

آماج تير بلا كردن 127 پ

آماج‌گاه شدن 206 پ

آمين گفتن 181 ر

آنجا كه نكشتى درويدى 156 ر

آنچه به روزگار به خون‌جگر جمع كرده بود ، بر باد رفت 195 ر

آنچه به شمشير و تير و سنان چون آتش و مقاسات شدائد برنيامد ، به انفعال ميسر گشت 180 پ

آنچه دست‌ها بزند ، انگشتان خورند 99 ر

آنچه شبان پرورده روزى قصاب آيد 197 پ

آنچه كرد نه بس فرزين بند بود پيش‌پاى پى نهاد ، نه بجاى خويش 197 ر

آنچه مردم ميسازد ، روزگار آن را مىسوزد 161 پ

آنچه مىگفت ميان‌تهى بود 188 ر

آن را جز باد نمىروبد و جز ابر آب نمىزند و جز آفتاب و مهتاب در آنجا نمىرود 40 ر

آن را كه گاو گردون نتوانست جنبانيدن ، به دست چپ برگرفتند 128 ر

آن فسان كه تيز كند 44 پ

آن‌كس كه پلنگ تمام نكشد موش مردار هلاك كند 9 ر

آن‌كس كه فلك را غم‌زداى داند از دايرهء عقل بيرون است 164 ر

آنكس كه بسيار دود بسيار افتد 7 پ

آنها كه از ايشان مىزايند بتر از ايشانند 204 ر