تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

5 - مثلها و عبارتها

ظاهر گرداند 37 پ

آتش فتنه از ترك‌تاز لشكر تيز شدن 28 ر

آتش فتنه برافروختن 144 ر

آتش معده هم نان را به افناء برد و هم آب را 156 ر

آتش هايل كه ذره‌اى سمند را ازان نيارست خوردن 9 ر

آتش نشاط خاكستر شدن 123 پ

آتشى برافروختند كه آن را باد در هوا مىبرد 118 پ

آتشى كه از آن جز دود نبود 102 پ

آتشى كه بر بالاى ظاهر شود ، قوىتر از آن نماند كه در نشيبى 49 پ

آتشى در جهان نهادند كه به هيچ آب و خاك نشايست نشاندن 203 پ

آدمى را كه شكم مزبله باشد و بينى كنيفى از روى درآويخته ، تكبر نرسد 175 پ

آدمى را كه غذاى اول در رحم مادر خون حيض باشد و عاقبت گنديده شود ، زعارت و تكبر نرسد 126 ر

آرايش جهان و زيور روزگار 195 پ

آرميدن پس از رميدن 116 ر

آزادمردى 72 ر

آسان در دست آمدن 132 ر

آستان او را جاى پاليز ساخت 211 پ

آستان‌سراى 111 ر

آستر بهتر بود كه ابره 37 پ

آستين افشاندن 134 پ

آستين باز نوشتن 97 پ

آستين برافشاندن 210 ر

آسمان آينه‌شكل 89 پ

آسمان از اثر جهل حسودان او زمين [ است ] 182 ر

آسمان از برق خندد و از ابر گريد 83 ر

آسمان از زمين دور شود 219 ر

آسمان بر زمين كافور ريختن 76 ر

آسمان بر محاسن كسى بياراستن 66 پ

آسمان پاره‌پاره شدن 175 ر

آسمان حرص سراسر عقدهء ذنب است ، جز خسوف نتيجه برندارد 140 ر

آسمان دود دل مردم است و ستارهء آتش . 158 ر

آسمان را آفتاب و باران بهم بود 18 ر

آسمان روز و شب در اضطراب است 68 ر

آسمان صافى 13 پ

آسمان علم 193 ر

آسمان علوم 196 پ

آسمان فضل 101 پ

آسمان هفتم قدم‌گاه همت اوست 227 پ

آسمان يسار او متغيم شد 81 ر

آسيا به خون گرداندن 140 پ

آشيانهء وزارت 13 ر

آصف اقليم ملك 147 پ

آفات حاصل شدن 185 ر

آفتاب آسايش مردم از اول جدى به حمل آمدن 232 پ