تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٣١٠

5 - مثلها و عبارتها

همهء آبهاى جهان برترى دارد 37 پ

آب زندگانى درماندگان باريدن 192 پ

آب زير كاه را ديدار نباشد 52 پ

آب شور خوردن 97 ر

آب شور صافى 128 پ

آب صافى زير درخت خشك نهادن 78 پ

آب عطا گرد نخل نشاندن 9 ر

آب فروختن به پيمانه در كنار دريا 15 ر

آب قاروره 233 ر

آب قناعت بر آتش حرص زدن 73 پ

آب كار 85 پ

آب كار او از سرماى عزل فسرده بود به جمرت‌هاى عمل كشتى ساقط روان آمد 181 ر

آب كدر باريدن از ابر 16 پ

آب كه بر سنگ رود صافىتر آيد كه برخاك 37 پ

آب كه نافع‌تر از آن هيچ‌چيز نيست ، مردم را بسيار هلاك كند 21 پ

آب گل سرخ اگرچه سپيد باشد ، بويا است 43 پ

آب و آسمان چون هر دو صافى باشند ، در آب آسمانى پرستاره بيند ، چون آب تيره باشد يا بر آسمان ابر بود ، اين معنى را اثرى نبود 169 ر

آبگينه اگرچه باز نشايد بستن ، باز شايد ريختن و باطى افگندن 202 پ

آبگينه در مقابل ماه نهادن نه كلوخ 35 پ

آبگينه شكسته باز نشايست بستن 62 پ

آبگينه گداختن 76 پ

آبى به رنگ آسمان 9 ر

آتش آتش نكشد 10 ر

آتش از زبان تافتن 193 پ

آتش از ستاره‌ها باز گرفتن 11 پ

آتش اول آن دود و آخر آن خاكستر باشد 112 ر

آتش اين حال همهء جهان را پنبه است 198 پ

آتش بسيار وقت به خاك كشته شود 149 پ

آتش بلا را فحم بودن 77 ر

آتش بىدود نباشد 113 پ

آتش پارهء ميان خاكستر 77 ر

آتش تيز فتنه 50 پ

آتش حقيقى فرق ميان چوب و عود را پديد آرد 37 پ

آتش خويشتن را مىخورد 59 پ

آتش در حراق سوخته بهتر افتد 80 پ

آتش در خرمن مردم زدن 39 ر

آتش در درزدن 86 ر

آتش در قصب افتادن 16 ر

آتش در هيمهء خشك بتر از آن افتد كه در هيمهء تر 149 پ

آتش خويش در زير خاكستر پنهان داشتن 30 پ

آتش رايگان به كس ندادى 106 ر

آتش ، شب قوىتر نمايد كه به روز 36 ر

آتش عمل ، كفايت و بىآلتى مرد ،