تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٩

وزارت صاحب عضد الدين ( 16 )

عارض بود . در ابتدا به نيابت منصور محتاج ، بعد از آن به اصالت ناصح الدين ابو جعفر كمنج روى زمانه و دست و پاى مكارم بود .

اين دو بيت در خضاب شعر او است :

فقالوا اختضب قبل المشيب فقد بدت * سهيمة فى عارضيك يصول

فقلت خضاب الطبع لم يبق لونه * فكيف خضاب يعتريه نصول ( 225 ر )

خطير الدين عبد العزيز اسكجه در وفود فضل چون كعبتين همه نقش بود ، و چون آينه همه روى . به خراسان مستوفى امير اجل اختيار الدين جوهر بود . وامق و عذرا مثنوى تازى نقل مىكرد .

چون اشغال بزرگ به وى مفوض گشت ، از اتمام آن بازماند .

اگرچه عم مادرم بود ، از شعر او جز اين يك بيت مطلع قصيده‌اى ياد ندارم ، شعر :

على اللّه يا حادى اليعملات * الام شغفت بطى الفلاة

ابو طاهر در تصفح علوم چون قطائف همه چشم بود . درخت دانش او سر بر فلك داشت . اين قطعه را عروس‌وار جلوه كرده است ، شعر :

نام الانام على العلى فاصبحت * شرفاتها تهوى على اشرافهم

اسلافهم خلقوا لاسلاف الندى * اخلافهم خلقوا على اخلافهم

فاندب كرامهم و بلغ مسمعى * « ذهب الذين يعاش فى اكنافهم »

ابو الحسين كيله بازوى شهرستان علم بود ، و قلادتهاى فضل او چون ستاره‌هاى رخشان و درفشان . اين ( 225 پ ) بيت از آن او است ، شعر :

لوان كفك و فرت حق العلى * نصبت سرير العاج لى فى العاجل

ابو شجاع شمامه را اگرچه ذكر رفته است ، به حكم آنكه قارون فضل بود ، اين دو بيت به سرباره ياد كرد مىآيد ، شعر :