تاريخ الوزراء ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨

وزارت شمس الدين ابو نجيب ( 9 )

مواعيد او كاذب آمد . آنچه او را در دماغ بود ، چون ناقهء صالح ، عليه السلام ، از سنگ بيرون آمد . شعر :

و انى لارضى منك ما بين تالدى * لوا بصره الواشى لفرت بلابله

بسوف و من أنى و كيف و بالمنى * و بالوعد حتى يسأم الوعد باذله

و بالنظرة العجلى و بالحول ينقضى * اواخره ما يلتقى و اوائله

سلطان سنجر در عهد پيرى به تحريض مكين ابو على به رى آمد ، و سلطان مسعود از ظاهر همدان كوچ كرد و به اسدآباد رفت ، رسولان آمدند و از هر دست سخن گفتند ؛ عاقبت عهدى وثيق با سلطان سنجر كردند ، و سلطان مسعود جريده به خدمت سلطان ( 138 پ ) سنجر رفت .

چون سلطان سنجر به رى آمد ، رجوع كارها با مجد الدين ابو الحسن عمران بود ، وزير و اصحاب مناصب زيردست او بودند .

جهانيان چون دامن پاى او مىبوسيدند ، صبح اقبال او از شادى خندان بود . چون سلطان با خراسان رفت ، بفرمود تا او را گرفتند ، و هلاك كردند . در حق او اين بيت‌ها گفته‌اند ، شعر :

اى شاه وزير و پهلوان چندكشى * كان خردى چند خردمند كشى

زين‌سان كه ترا ديو ببردست ز راه * فرزند ندارى ، ارنه فرزند كشى

سلطان مسعود از خدمت سلطان سنجر بازگرديد ، به مشتى بغداد رفت . بعد از آن اتابك شمس الدين ايلدگزو اتابك ارسلان ابه و اتابك اياز و شاه ارمن ، به غيظ خاصبك پسر يلنگرى متفق شدند ، و راه عصيان سپردند . سلطان ( 139 ر ) مسعود ، به سبب