چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ٩٧

گفتار دوم - هنگامى كه به پرنده اى بر فراز درختى

مىنگريست چنين گفت :

- " خوشا به حال تو اى پرنده ، ميوه مىخورى وبر درخت

مىنشينى ، نه حساب وكتابي دارى ونه عقاب وعذابي ، اى كاش

من هم در كنار راه بر درختى بودم وشترى بر من گذشته مرا

مىخورد وسپس همراه با سرگين آن خارج مىشدم وهرگز از بشر

نبودم " ( 1 ) .

* ب : " عمر "

برخى از تخلفات أو را اين گونه نقل كرده اند :

1 - اعتراض به نوشتن وصيت پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ونسبت هذيان -

نعوذ بالله - به آن حضرت دادن ( 2 ) .

2 - در جريان صلح " حديبيه " با پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) مخالفت كرده ،

اين گونه با آن حضرت سخن گفت ، خودش مىگويد :

" پرسيدم : آيا تو واقعا پيامبر خدا نيستى ؟

فرمود : بلى .

پرسيدم : آيا ما بر حق ودشمن ما بر باطل نيست ؟

فرمود : بلى .

گفتم : پس چرا دينمان را به ذلت واداريم ؟

( 1 ) كنز العمال ج 12 ، ص 9 - 528 ، ش 35698 تا ش 35703 . ( 2 ) شرح اين ماجرا در ص 81 ومداركش در پاورقى ص 32 گذشت .