چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ٦٨

يا اعتراضى نسبت به آنها هستند ، ومخالف اين عقيدة را كافر

مىدانند ( 1 ) ، حتى اگر قائل به شهادتين باشد ، مىگويند : كسى كه به

" أبا بكر " دشنام داده به مرده اش حتى دست هم نبايد زد ، بلكه أو را

با چوب به سوى قبر بكشانند ( 2 ) .

آنها معتقدند هر كس چيزى از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) روايت كرده ، يا هر

مسلمانى كه أو را در حال ايمان ديده باشد صحابي وعادل است ،

حتى " محمد بن أبي بكر " كه زمان رحلت آن حضرت سه ماهه بود

جزء أصحاب است ( 3 ) .

بنابراين اگر حديثي به يكى از أصحاب برسد آن را

مىپذيرند وديگر در احوالات آن صحابي يا متن حديث بحث

نمىكنند .

وقتي من براي علماى خود استدلال مىكنم كه صحابه

خودشان اين تقدس را قبول نداشتند ، مثلا " عمر " " أبو هريره " را با

تازيانه زد واز حديث گفتن بازداشت وأو را به دروغ گوئى متهم

ساخت مىگويند : صحابه حق داشتند هر چه مىخواهند درباره

يكديگر بگويند ولى ما در سطحى نيستيم كه از آنها انتقاد يا ردشان

( 1 ) الصواعق المحرقة ، " ابن حجر " خاتمه ، ص 208 تا ص 225 . ( 2 ) الصارم المسلول ، " ابن تيمية " ، ص 570 . ( 3 ) الإصابة في تمييز الصحابة ، " ابن حجر " ، مقدمة المؤلف ، وشرح امام " نووى " بر صحيح " مسلم " ، كتاب فضائل الصحابة ، باب فضل الصحابة ثم الذين يلونهم ، ج 16 ، ص 85 .