چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ٥٠

دليلشان اين بود كه : " شما از پيامبر احاديثى نقل مىكنيد ودر

آن اختلاف مىورزيد ومردم پس از شما اختلافشان شديدتر

خواهد شد " ( 1 ) .

آنگاه دستور مىدادند كه به كتاب خدا - يعنى - قرآن مراجعه

كنيد كه همان شما را كافى است ، غافل از اينكه بسيارى از مسائل در

قرآن به صورت كلى آمده وبيانش بر عهده پيامبر گذاشته

شده است :

* ( وأنزلنا إليك الذكر لتبين للناس ما نزل إليهم ) * ( 2 ) .

يعنى : " قرآن را براي تو فرستاديم تا آن را براي مردم بيان

وآشكار نمائى " .

علت اين كار بسيار واضح است ، چون نقل حديث از

پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) برابر است با نقل فضايل على ( عليه السلام ) ونصوص خلافتش ،

ورذايل دشمنان آن حضرت ( 3 ) .

بشنويد : " امام " نسائي " - صاحب صحيح نسائي - پس از

نوشتن كتاب " خصائص " در فضائل على ( عليه السلام ) وارد " شام " مىشود ،

مردم " شام " به أو اعتراض مىكنند كه چرا فضائل " معاوية " را ياد

آور نشدى ؟ مىگويد : هيچ فضيلتى برايش جز دعاى پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) بر

أو كه فرمود : خداوند هرگز شكمش را سير نكند اطلاع ندارم ، آنها

( 1 ) تذكرة الحفاظ ، الطبقة الأولى ، " أبو بكر " ص 2 و 3 . ( 2 ) سوره نحل آية 44 . ( 3 ) از آگاهان بپرسيد ، ج 1 ، ص 102 تا ص 109 .