چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ٣٠

در " مكة " با حضرت " إبراهيم " ( عليه السلام ) درد دلها كردم ، به " مدينه "

آمدم ، مأمور سعودى در كنار قبر پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) و " أبو بكر " و " عمر " بر من

نهيبى زد ومرا راند ، به خود گفتم : مگر ممكن است پيامبر مثل ساير

مردگان مرده باشد ؟ پس چرا در نمازهايمان خطاب به أو

مىگوئيم :

" السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته " ؟

به " بقيع " رفتم ، پيرمردى شروع به نماز كرد ، به سجده رفت ،

ناگهان سربازى با پوتينش چنان لگدى به أو زد كه وارونه شد واز

هوش رفت ، به اين كار اعتراض كردم ، ديدم زائران مىگويند : چرا

كنار قبرها نماز مىخواند ؟

گفتم : اگر اين عمل حرام است ، چرا ميليونها حاجى وزائر

كنار قبر پيامبر و " أبو بكر " و " عمر " نماز مىخوانند ؟ وآيا با اين

خشونت بايد از آن جلوگيرى كنيم يا با نرمى وملاطفت ؟

كينه وخشمم نسبت به آنها خيلى بيشتر شد ، به خانه رفتم

وداستان را براي ميزبان تعريف كرده ، گفتم : من دارم از " وهابيت "

بيزار مىشوم وبه " شيعيان " تمايل پيدا مىكنم ، چهره اش درهم شد

وگفت : ديگر چنين سخنى را تكرار نكن .

صبح كه شد ترسيدم أو از سازمان امنيت باشد لذا از خانه

بيرون رفتم وديگر بازنگشتم .

در حرم شريف نبوي قاضى " مدينه " مشغول تفسير قرآن