چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ٢٤

از اين كودك تعجب كردم كه مانند يك أستاذ با شاگردش

سخن مىگويد ، خود را در برابرش ناتوان يافتم ، هر سؤالي كه كرد

در برابرش عاجز شدم ، پرسيد : از كه تقليد مىكنى ؟

گفتم : " امام مالك " .

گفت : چگونه از مرده تقليد مىكنى ؟ اگر سؤالي داشته باشى

أو پاسخت مىدهد ؟ !

گفتم : امام شما هم كه چهارده قرن قبل مرده است !

آنها همه با هم گفتند : ما از " آقاى خوئى " تقليد مىكنيم .

اينجا بود كه براي خلاصي از آنان بحث را عوض كرده از

جمعيت " نجف " ، فاصله اش با " بغداد " و . . . پرسيدم ولى در درون

احساس شكست نمودم واقرار داشتم كه آن همه شخصيت وعزت

كه در " مصر " بر آن سوار شدم در اينجا در اثر ملاقاة با اين كودكان

دود شد واز بين رفت .

ديدار با آقاى " خوئى "

به همراه دوستم به ملاقاة آقاى " خوئى " رفتيم ، پس از

احوالپرسى با ايشان تفكرات خويش را نسبت به شيعيان ابراز

داشتم .

" سيد " گفت : ما شهادت مىدهيم كه جز " الله " خدائى نيست

و " محمد " رسول خداست - كه درود خدا بر أو وآل پاكش -

وشهادت مىدهيم به اينكه " على " بنده اى از بندگان خداست . . . آن