چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ١٩٩

در راه متوجه شدم كه هر دو نگهبانم با خواندن كتاب من

شيعه شده اند ، از اين تصادف جالب خيلى خنديديم وأصلا در

طول راه خسته نشديم ، به هر حال تا آنجا كه ممكن بود كتابها را

جمع آورى كرده ، افراد به مركز پليس فرا خوانده شدند .

با آقاى والى ملاقاة كردم به من گفت : مرا از شما خيلى

ترسانده بودند ومىگفتند يك شيعه افراطى است كه از سوى

" خمينى " تغذيه مىشود ، چرا يك نسخه از آن كتاب را به خود من

اهدا نكردى تا مسأله اى پيش نيايد ، ولى الآن ديگر از قدرت ما

خارج شده ، در دست دادگاه قرار گرفته است ، تا ببينيم آنها چه

مىكنند ؟

در اين بين تمامى افرادى كه مورد بازجوئى قرار گرفته اند

درباره من جز خير نگفتند .

در دادگاه هم با دادستان گفتگو كردم واز اينكه سفر يك

هفته اى من يك ماه به طول انجاميده وزن وبچه أم در " پاريس " تنها

مانده اند اظهار ناراحتى كردم أو گفت : اكنون يك سوم كتاب را

خوانده أم إن شاء الله امشب آن را به پايان مىبرم تا فردا حكم كنم .

فردا در ساعت مقرر رفتم ديدم دادستان دم در ايستاده مرا در

آغوش گرفت وبا احترام فوق العادة گفت :

" جناب دكتر هر چه در اين كتاب آمده مورد تصديق من

است ومن به همه اش ايمان دارم " .

أشك شوق از ديدگانم جارى شد ، آنچه را مىشنيدم باور

نمىكردم .

سپس گفت : بفرما ! اكنون حكمت را مىنويسم ، اگر ميليونها