چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ١٩٨

كردم ، به شهرها وروستاهاى أطراف نيز رفتم تا جائى كه جز سه يا

چهار نسخه برايم نماند .

از سوى ديگر رئيس دانشگاه زيتونه كه از دشمنان بزرگ من

وتشيع بود ، از طرف والى از استاندار خواست كه مرا توقيف ،

وتمامى كتابهاى پخش شده را جمع ، وبراي افرادى كه به آنها كتاب

داده بودم پرونده سازى كنند .

يكى از دوستانم با رساندن اين خبر ، كه پليس در تعقيبم

مىباشد ، پيشنهاد كرد كه از كشور فرار كنم ، ولى من پاسخ دادم كه

اگر اين كار را بكنم ، براي آنان ثابت مىشود كه من گناهكارم .

بالآخرة نيروهاى امنيتى فرا رسيده ، مرا با خود به مركز

بردند ، در آنجا استاندار با ديدن من گفت :

مىخواهى در كشور آشوب بر پا كنى ؟ خيال مىكنى اينجا

هم " إيران " است ؟

آنگاه مرا متهم كرد كه سه هزار جلد كتاب كفر آميز به همراه

صد ميليون پول آورده أم تا ميان مردم تقسيم كنم .

گفتم : أولا كتابم كفر آميز نيست ، ثانيا سه هزار جلد نياز به

يك تريلى دارد شما اتومبيل مرا پر كنيد ببينيد چقدر جا مىگيرد ؟

وثالثا يك نفر را بياوريد كه از من پولى گرفته باشد .

به علاوة من به صورت قاچاق نيامدم بلكه از طريق قانوني

آمده همانند ديگران مورد بازرسى دقيق قرار گرفتم .

بالآخرة آن شب مرا رها كردند تا فردا صبح بازگردم ، صبح

فردا كه آمدم مرا سوار ماشين كرده با دو نگهبان به دهات أطراف

فرستادند تا كتابها را جمع آورى كنم .