چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ١٩٢

گفتم : " در " بخارى " آمده كه هر وقت قحطى مىشد " عمر "

نزد " عباس بن عبد المطلب " مىآمد واز أو مىخواست از خدا

طلب باران كند .

گفت : " عمر " به پيامبر كه مرده بود توسل نكرد بلكه به

" عباس " كه زنده بود توسل جست .

گفتم : بنابراين شما اقرار مىكنيد كه توسل به زنده ها

درست است ، آنگاه برخاسته رو به قبله كردم وگفتم :

بار الها ما تو را مىخوانيم وبه تو توسل مىجوييم به وسيله

بنده صالح ونيكو كارت " امام خمينى " .

ناگهان وهابى از جا پريد وبا گفتن " أعوذ بالله ، أعوذ بالله " ، به

سرعت بيرون رفت .

حاضرين با تعجب خدا را شكر كردند كه حق را برايشان

آشكار ساخت .

ز : پاسخ ديگر به وهابيون

گذشته از آنچه در مناظره با آن وهابى بيان شد بايد دانست

كه در طول تاريخ ، أصحاب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ونيز عموم مسلمين به

آثار آن حضرت چه در زمان حيات وچه پس از وفاتش تبرك

مىجستند ، نظير :

1 - تبرك به موى آن حضرت .

2 - تبرك به آب وضوى حضرت .

3 - تبرك به كفش وظرفهاى حضرت .