چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ١٧٠

" عمر " جايز بود اما وى پس از مدتي آن را ممنوع نمود :

1 - " جابر بن عبد الله " مىگويد : ما در زمان رسول خدا ( صلى الله عليه وآله )

و " أبو بكر " روزها با يك كف دست خرما يا آرد تمتع مىكرديم تا

اينكه " عمر " از آن نهى كرد " ( 1 ) .

2 - " خود عمر اعلام كرد كه : دو متعه در دوران رسول الله

آزاد بود ولى من از آنها نهى مىكنم وكسى كه آنها را انجام دهد

عقاب مىنمايم : متعه حج ومتعه بانوان " ( 2 ) .

3 - " عمران بن حصين " مىگويد : آية متعه در كتاب خدا بود

وما در زمان رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) به آن عمل كرديم وقرآن آن را تحريم

نكرد وپيامبر آن را نهى نفرمود تا از دنيا رفت ، ولى يك نفر به ميل

ونظر خودش چيزى گفت " ( 3 ) .

4 - " امام على ( عليه السلام ) مىفرمايد : متعه رحمتي است كه خداوند با

آن بندگانش را مورد مهر قرار داده كه اگر نهى " عمر " نبود جز انسان

بدبخت كسى زنا نمىكرد " ( 4 ) .

5 - گذشت كه حتى " عبد الله بن عمر " نيز على رغم نهى


( 1 ) صحيح " مسلم " ، كتاب النكاح ، باب 3 ، نكاح المتعة ، ح 7 ، ج 2 ، ص 1023 . ( 2 ) تفسير كبير " امام فخر رازي " ، ذيل آية 24 سوره نساء ، ج 10 ، ص 50 . ( 3 ) صحيح " بخارى " ، كتاب التفسير ، سوره بقره ، آية 196 * ( فمن تمتع بالعمرة إلى الحج ) * ، ح 1 ، ج 6 ، ص 33 . ( 4 ) تفسير كبير " امام فخر رازي " ، ذيل آية 24 سوره نساء ، ج 10 ، ص 50 ، وجامع البيان في تفسير القرآن ، " جرير طبري " ، ذيل آية فوق ، ج 5 ، ص 9 .