چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ١٧

پس از اين به مساجد مختلف جهت سخنرانى دعوت

مىشدم وكلاسهاى درسم رونقى پيدا كرده ، آوازه أم از شهر خودم

فراتر رفته بود ، در اين ميان برخى طريقتهاى صوفيانه سعى در

جذب من نمودند ومرا به جلسات خود كشاندند .

اينجا بود كه ميان دو خط متناقض متحير وگرفتار شده بودم :

- يكى آئين " صوفيان " وتوسل به " شيخ " .

- وديگرى آئين " وهابيت " كه اين توسلها را شرك مىداند .

سفر موفقيت آميز

در يك تعطيلات تابستانى جهت ملاقاتى با برخى دوستان

سفري طولانى به " ليبى " و " مصر " و " لبنان " و " سوريه " و " أردن "

و " عربستان " را آغاز كردم ، پس از چند روز أقامت در " ليبى " به

" مصر " رفتم وبا " شيخ عبد الباسط عبد الصمد " وبرخى علماى

" الأزهر " ملاقاة نمودم ، آنها از هوش من وتوانم در حفظ آيات

وروايات تعجب مىكردند وبه سخنرانى دعوتم نمودند وبه من

پيشنهاد أقامت در " الأزهر " را دادند ، به علاوة موفق به ديدار پيراهن

وآثار ديگرى از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) گشتم كه آنها را به هر كس نشان

نمىدهند .

آنگاه براي رفتن به " بيروت " سوار كشتى شدم ، در درون

كشتى با يك أستاذ دانشگاه عراقي به نام " منعم " آشنا شدم ، با هم از