چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ١٦٣

3 - مشركين " عمار بن ياسر " را گرفته رهايش نكردند تا به

پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) دشنام داد وخدايا نشان را به خوبى ياد كرد ، وقتي

رهايش كردند ، پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به أو فرمود : چه خبر دارى ؟ گفت : شر !

مرا رها نكردند تا شما را دشنام داده بتهايشان را به خوبى ياد كردم ،

فرمود : در قلبت چه احساس دارى ؟ عرض كرد : به ايمان اطمينان

دارد ، فرمود : اگر باز هم تو را گرفتند همان برنامه قبلي را اجرا كن ،

اينجا بود كه اين آية كريمه نازل شد :

- * ( إلا من أكره وقلبه مطمئن بالإيمان ) * ( 1 ) .

يعنى : " مگر كسى كه مجبور شود اما قلبش به ايمان اطمينان

داشته باشد " ( 2 ) .

بله شيعيان بيش از سنى ها به اين حكم الهى عمل كرده اند ،

دليلش هم اين است كه أهل سنت تحت حمايت حاكمان ظالم

وجائرى چون " بنى أمية " و " بنى عباس " به سر مىبردند لذا نيازى به

تقيه نداشته اند ، اما شيعيان در طول تاريخ در رنج وشكنجه وآزار

واذيت بودند ، كافى بود به كسى گفته شود : اين شيعي وپير وأهل بيت

است ، تا فورا به بدترين شكل به مرگ محكوم گردد ، بنابراين

أئمة ( عليهم السلام ) آنها را به تقيه سفارش كرده مىفرمودند :

- " تقيه دين من ودين پدران من است " ( 3 ) .

( 1 ) سوره نحل ، آية 106 . ( 2 ) الدر المنثور ، " سيوطى " ، ذيل آية فوق ، ج 5 ، ص 170 . ( 3 ) بحار الأنوار ، ج 80 ، ص 300 .