چكيده انديشه ها ( فارسي ) — الصفحة ١٦٢

مىباشد از اين گذشته چگونه يك مسلمان خردمند در اين زمان از

كسى پيروى مىكند كه از مسائل جديد اين روزگار چيزى

نمىداند ؟ ! ( 1 ) .

ح : تقيه

يعنى به هنگام بروز خطر احتياط را مراعاة نمودن وعقايد

باطني را آشكار نساختن .

أهل سنت شيعيان را براي چنين اعتقادي مورد نكوهش قرار

مىدهند غافل از اينكه قرآن وسيره أصحاب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) مؤيد

آن است كه به چند نمونه اشاره مىكنيم :

1 - از " ابن عباس " در تفسير آية شريفه * ( إلا أن تتقوا منهم

تقاة ) * ( 2 ) يعنى " مگر آنكه براي نگهدارى از " ضرر " آنها باشد " نقل

كرده اند كه مىگويد :

اگر كسى مجبور شد كه سخنى بگويد هر چند معصيت خدا

باشد ، اگر از ترس مردم گفت ولى قلبش به ايمان وعقيدة مطمئن

بود براي أو ضررى ندارد ، چرا كه تقيه تنها با زبان است ( 3 ) .

2 - " عبد بن حميد " از " حسن " نقل كرده كه مىگويد : تقيه تا

روز قيامت جايز است ( 4 ) .

( 1 ) ( أهل سنت واقعي ، ج 1 ، ص 220 تا ص 227 ) . ( 2 ) سوره آل عمران ، آية 28 . ( 3 و 4 ) الدر المنثور " سيوطى " ، ذيل آية فوق ، ج 2 ، ص 176 .