ايران در زمان ساسانيان ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٨

فصل هفتم نهضت مزدكيه

از اندازه لشكر شهريار * كم آمد ز دينار سيصد هزار

بيامد بر شاه موبد چو گرد * بگنج آنچه بود از درم ياد كرد

به دو گفت از يدر دو اسبه برو * گزين كن يكى نام بردار تو

ز بازارگانان و دهقان شهر * كسى را كجا بايد از نام بهر

ز بهر سپاه اين درم وام خواه * به زودى بفرمايد از گنج شاه

بيامد فرستاده خوش سخن * كه نو بد بسال و به دانش كهن

درم خواست وام از پى شهريار * برو انجمن شد بسى مايه‌دار

يكى كفشگر بود موزه‌فروش * بگفتار او پهن بگشاد گوش

درم چند بايد به دو گفت مرد * دلاور شمار درم ياد كرد

چنين گفت كاى پرخرد مايه‌دار * چهل مر درم هرمرى صد هزار

بياورد كپان و سنگ و درم * نبد هيچ دفتر به كار و قلم

به دو كفشگر گفت كاين من دهم * سپاسى ز گنجور بر سر نهم

چو بازارگان را درم سخته شد * فرستاده از كار پر دخته شد

به دو كفشگر گفت كاى خوب چهر * نرنجى به گويى به بوذر جمهر

كه اندر زمانه مرا كودكيست * كه بازار او بر لم خوار نيست

بگويى مگر شهريار جهان * مرا شاد كرداند اندر نهان

كه او را سپارم بفرهنگيان * كه دارد سرمايه و هنك آن

فرستاده گفت اين ندارم برنج * كه كوتاه كردى مرا راه گنج

بيامد بر شاه بوذر جمهر * بر آن خواسته شاد بگشاد چهر

بشاه جهان گفت بوذر جمهر * كه ايشاه نيك اختر خوب چهر

يكى آرزو كرد موزه‌فروش * اگر شاه دارد به گفتار گوش

فرستاده گفتا كه اينمرد گفت * كه شاه جهان با خرد باد جفت

يكى پور دارم رسيده بجاى * بفرهنگ جويد همى رهنماى

اگر شاه باشد بدين دستگير * كه اين پاك فرزند گردد دبير