ايران در زمان ساسانيان ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٦

فصل سوم آيين زردشتى دين رسمى كشور

جشن‌هاى ساليانه عهد ساسانيان « 1 » عموما داراى صورت دهقانى و روستايى بوده و در اصل با امور كشاورزى بستگى داشته است . چون دين رسمى ساسانيان اين اعياد را پذيرفته بود ، هنگام اجراى جشن از يك طرف مراسم مذهبى صورت ميگرفت و از طرف ديگر تشريفات و اعمال خاصى انجام مىشد . مبداء اين اعمال اخير ، اعتقاد بسحر و جادو بوده ، اما رفته‌رفته مبدل بمراسم عادى گشته ، تفريحات عاميانه نيز از هر قبيل در آن وارد شده بود . چنان كه رسم عوام الناس است و محققان رسوم عاميانه ملل به خوبى از آن اطلاع دارند ، اكثر اين جشن‌هاى ساليانه را مردمان با يكى از حوادث تاريخ داستانى مربوط ميكرده‌اند . مثلا فلان عيد را يادگار فلان واقعه ميدانستند ، كه در عهد جمشيد يا فريدون يا پهلوانى داستانى رخ داده بود .

سال زردشتيان دوازده ماه دارد ، كه هر يك را نام يكى از ايزدان بزرگ نهاده‌اند و ترتيب آنها از اين قرار است :

1 - فروردين

Fravardin

( فروشىها

Eravashi

)

2 - اردوهشت

Urdvahiht

( اش و هشت

Asha Vahishta

)

3 - خورداذ

Khvaradh

( هوروتات

Haurvtat

)

4 - تير

Tir

( تشترى

Tishtrya

)

5 - امرداد

Amurdadh

( امرتات

Ameretat

)

6 - شهريور

Shahrevar

( خشثرويرى

Khshathra Vairya

)

7 - مهر

Mihr

( ميثر

Kithra

)

8 - آبان

Abhan

( « آبها » ، اناهيتا

Anahita

)

9 - آذر

Adhur

( آتر ، آتش

Atar

)

10 - دذو

Dadhv

( خالق ، اوهرمزد

Ohrmazd

)

11 - وهمن

Vahman

( وهومنه

Vohu Manah

)

12 - اسپندارمذ

Spandarmadh

( اسپنت ارميتى

Speuta armati

)

( 1 ) - نيبرگ ، متون راجع به تقويم مزديسنى H . S , Nykbeg , Texte um mazdyasnischen Kalender , Upsala Univesitets Arsskrift 1934