اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٠

سوانح دولت‌افزاى حضرت شاهنشاهى از هنگام توجّه به صوب پنجاب تا وقت جلوس مقدّس

غرّه مشو به اين گل و بستان زندگى * باد خزان در اين گل و بستان وزيدنيست

[ 368 ] از گوش خويشتن شنوى كان فلان نماند * در گوش ديگران خبرت هم رسيدنيست « 2 » .

مير عبد الحى اين تاريخ يافت :

مصرع

اى واى پادشاه من از بام افتاد

و مولانا مسعود حصارى اين را در سلك نظم آورد :

مصرع

و اصل حق شد هميون پادشاه

اما به رسم خطّى كه نام اقدس را بىالف نويسند و مولانا قاسم كاهى ( 186 ) اين تاريخ را در رشتهء نظم كشيد :

مصرع

همايون پادشاه از بام افتاد ( 187 )

اين تاريخ يك سال كم است و تفاوت يك سال و دو سال در عمارات تجويز توان كرد نه در وفيات . و جمعى اين مصراع تاريخ يافتند :

( 2 ) اشعار از نسخهء ز نقل شد