اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٧١
آرايش جشن دولت‌پيراى ختنه‌سور حضرت شاهنشاهى ، و آيين بستن به آيين اقبال ، و ظهور خارق حادث از آن نونهال بوستان دولت
خاص حضرت جهانبانى ملحوظ و به حسن التفات منظور . پدرود شدن او از اين جهان « 9 » بر خاطر اقدس بغايت گران آمد ، امّا نظر بر قهرمان حكم الهى - كه بقا را خاصّهء ذات واجب و فنا را لازم ذوات ممكنه گردانيده است - به مشورت عقل درست‌انديش خود به مأمن رضا و تسليم اقبال فرمودند . ميرامانى در تاريخ او گفته :
شعر
سلطان چغتى « 10 » بود گل گلشن خوبى * ناگه اجلش سوى جنان راهنمون شد
در موسم گل عزمِ سفر كرد ازين باغ * دلها ز غمش غنچه‌صفت غرقه به خون شد
تاريخ وى از بلبلِ ماتم‌زده جستم * در ناله شد و گفت : « گل از باغ برون شد ( 161 ) » .
( 9 ) در بعضى نسخه : بدرود كردن او اين جهان را ( 10 ) ح : چغتا