اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٥

مراجعت موكب مقدس حضرت جهانبانى جنّت آشيانى از عراق و آمدن حضرت شاهنشاهى از قندهار به كابل

بودند .

از آن جمله چون از غزنين كوچ كردند به منزلى كه فرود آمده بودند ، در اين خانه چراغ گل شد و خانه تاريك گشت . آن حضرت كه جوهر طينت ايشان به نور پيوستگى دارد ، از وحشت ظلمت در گريه شد . هرچند انگه‌ها و دايه‌ها به اقسام مهربانيها دل آن حضرت را خواستند كه به دست آرند سود نداشت . همين كه چراغ آوردند ، از مشاهدهء نور ضميرافروز چراغ خاطر قدسى آن حضرت آرام پذيرفت ، و انوار « 3 » شگفتگى از وجنات احوال و صفحات اطوار درخشيدن گرفت [ 226 ] و اين دليلى بود ساطع بر نورافزايى و ظلمت‌زدايى صورى و معنوى .

و چون حضرت شاهنشاهى از قندهار به كابل نزول اجلال فرمودند ، ميرزا كامران آن نونهال حديقهء اقبال را به خانهء عفّت قباب خانزاده بيگم - همشيرهء حضرت گيتىستانى فردوس‌مكانى - فرود آورد و روز ديگر در باغ شهرآرا مجلس عالى داشته آن حضرت را آنجا ديد .

( 3 ) ز : انواع