در قلمروى خانان مغول ( فارسى ) — الصفحة ٧٣

در دربار خان مغول دربار : شرفيابى به حضور خان مغول

مىخورد . سپس به رختخواب مىرفت و تا هنگامى كه به خواب رود شخصى با صداى بلند براى او كتاب مىخواند و يا خانمى برايش اثرى را بازخوانى مىكرد .

اين جريان روزانهء مطلوب ، دست كم براى جهانگير و شاه جهان وجود داشت ؛ البته اين برنامه مىتوانست بر اساس ضرورت تغيير يابد .

بخش مهمى از صورت جلسه ، اعطاى عناوين به مردان لايق بود و از عناوين مختلف يك مرد مىشد ارتقايش را در سلسله مراتب دربارى تشخيص داد .

در ملازمان مسلمان ، خان « 1 » نخستين عنوان اضافه شده به اسم بود يا اينكه نامى پيدا كرده مىشد كه اشاره به توان ويژهء شخص مربوطه داشت . معمور خان « 2 » ، ( از ريشهء عربى عمر ، ساخت و ساز كردن ، كه معمار « 3 » نيز به آن تعلق دارد ) عنوان افتخارى يك طراح بود ؛ ورزش خان « 4 » آقاى ورزش ، عنوان افتخارى استاد شمشيربازى بود ؛ نوبت خان « 5 » ، رهبر دسته موزيك نظامى بود ، و خوش‌خبر خان « 6 » ، آقاى خبر خوب به كسى گفته مىشد كه براى فرمانروا خبر خوبى مىآورد ، چه خبر يك پيروزى ، و چه خبر تولد يك پسر يا از اين قبيل . نام خواجه‌اى كه در خدمت خزانه به او عنوان اعتماد خان « 7 » ، آقاى مورد اعتماد ، داده شده بود بسيار بجا بود . وجود عنوان آصف خان « 8 » براى برترينها يا يكى از برترين وزيران اشاره‌اى به آصف وزير افسانه‌اى شاه سليمان پيغمبر بود . خصوصيات شخصى نيز مىتوانستند به وجودآورندهء عنوان باشند ؛ صلابت خان « 9 » ، آقاى استوارى ، عنوانى بود كه به سبب درشتى هيكل و قدرت تحسين‌انگيز به شخص داده مىشد . جهانگير حتى به شخصى كه او از دربار بيرون كرده بود مردود خان « 10 » ، رد كرده لقب داده بود . براى هنديان لقب رانا « 11 » و منصب پايين‌تر راى « 12 » به كار برده مىشد . براى راجپوتىهاى بلند پايه مهاراجه استفاده مىشد . پزشكان ، شعرا ، و هنرمندان متناسب با استعدادشان القابى دريافت مىكردند : گاه

( 1 ) . khan . ( 2 ) . MamurKhan . ( 3 ) . mimar . ( 4 ) . WarzishKhan . ( 5 ) . NaubatKhan . ( 6 ) . KhushkhabarKhan . ( 7 ) . ItimadKhan . ( 8 ) . AsefKhan . ( 9 ) . SalabatKhan . ( 10 ) . MardudKhan . ( 11 ) . Rana . ( 12 ) . Rai .