جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

رسيدن خبر رزم اهل اسلام با كفار

در . . . « 1 » از خيمه خان زمان * بعرش اجابت دعا شد روان

كشيدند صف در صف يكدگر * بدورش غلامان زرين كمر ( a 16 )

ز هر سو درى از سخن باز شد * ز قلعه سخن آنگه آغاز شد

جواب اين چنين آمد از امر خان * كه وقت غزاوت شد اى غازيان

هميشه در اين چار اركان تن * توئى و منى بوده و ما و من

هر آن را كه اقبال ياور بود * پسنديده خلق و داور بود

ببايد كز اخلاص كردن ز جان * توكل باقبال شاه جهان

كه چون شاه ما مرشد كاملست * مراد دو دنياى ما حاصل است

در اين حرف بود آن پسنديده راى * كه پيدا شد از دور ظلّ خداى

گذارا عنان خسرو كامياب * بيامد بسيرو تماشاى آب

ز گلبانگ آب و هواى كمر « 2 » * فرحناك شد خسرو بحر و بر

چو سعى و هنرمندى خان بديد * عنان را سوى خيمه خان كشيد

مشرف شد از مقدم شاه دين * چو تشريف خورشيد روى زمين

چو نواب اشرف گرفتش قرار * قرارى دگر يافت ليل و نهار ( b 16 )

ز ديدار صاحب قران جهان * چنان شاد شد خان روشن روان

كه چون گل ز فيض نسيم صبا * شكفته شد و يافت قلبش صفا

زهى شهسوارى كه در روزگار * نكرده چو او خلق پروردگار

از آنجا كه سر مىزند آفتاب * به قصد سلام شه كامياب

گرفتست صيت مدد كاريش * خداوندى و مملكت داريش

و از آنجا كه خورشيد بيرون رود * ثنايش به نه طاق گردون رود

ز بيم سنانش به روى جهان * شده گرگ بر گوسفندان شبان

( 1 ) . به اندازه يك كلمه افتاده است . ( 2 ) . كمر ، كنايه از كوه است .