جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٤٧

روانه شدن لشكر اسلام به قلعه قشم

روان گشت پيك سعادت قدم * باردوى خان سكندر حشم

عساكر در آن جاى انديشه ناك * بىانديشه گشتند بىترس [ و ] باك

كه از روى دريا بسان نهنگ * درانداختندى بكفّار جنگ

گهى پهلوانان لشكر شكن * بمانند شيران در آن انجمن

شبيخون زدندى بر آن كافران * گهى در كنار و گهى در ميان

بجايى ز سيبه سپه رفت پيش * كه بودى زمينش ز يك ميل بيش

بنزد يكى قلعه شير افكنان * رساندند كوهى ز ريگ روان

چو زير زمين سر بسر ريگ بود * بنقاب « 1 » غم بر سر غم فزود ( b 15 )

بهر جا كه جرّاح نقّابيان * بكردى بتدبير نقب امتحان

بنا بر بنا بس كه ويران شدى * مكدّر دل نره شيران شدى

فرنگى در آن قلعه از بيم جان * مدارش بفرياد بود و فغان

نه در قلعه كس خاطر جمع داشت * نه سوزى كه در سوختن شمع داشت

بايشان اجل آنچنان خشمناك * كه خود كرده بر خويش قصد هلاك

ز شصت خدنگ افكنان بس كه تير * رسيدى بدلهاى برنا و پير

ز تير افكن قلعه كس حد نداشت * كه چشمى تواند بلشكر گماشت

بجانشان خدنگ بلا ميرسيد * ندانست كس كز كجا مىرسيد

گهى زينهار و گهى الامان * هميكرد كافر باسلاميان

زر و زيورى چند آراستند * ز سردار مهلت چنين خواستند

كه هر ساله باج و خراج جرون * كه از باج بغداد باشد فزون

به دادن قبول دل و جان ماست * تضرع ز ما و كرم از شماست

جوابش چه اين داد بر قوم عاد * كه خان رخصت صلح ما را نداد

( 1 ) . نقّاب - نقب‌زن .