جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٤٥

روانه شدن لشكر اسلام به قلعه قشم

در آن لشكر مسقط و پرتكال * هزاران هزار از براى جدال

در آن قلعه محكم از بهر جنگ * ز شمشير و تير و ز توپ و تفنگ

زياد از عدد بود و بيش از حساب * جز از برشهء روى درياى آب

دليران جنگى به پيش آمدند * براى ظفر طبل هيجا زدند

شد از نعره كرّنا و نفير * ز هيبت پريشان سرو مغز شير

علمها به پا گشت و شير علم * گهى راست گشت و گهى گشت خم

زبان سنان گشته اندر هوا * چو افعى پرّنده گاه غزا

بباز و كمند كمند افكنان * شده حلقه حلقه چو زلف بتان

زرخشانى خود و برق سپر * شده خيره در ديده نور نظر

چو ديدش چنين صحبتى قلعه‌دار * كه شد گرم هنگامه كارزار

دليرانه او نيز از اسباب جنگ * فرو ريخت از قلعه توپ و تفنگ

هنوز از غزاوت نشانى نبود * كه بر شد ز هامون بر افلاك دود

سر لشكر خان عالى نژاد * به لشكر در آندم چنين مژده داد

كه كرده چنين امر نواب خان * كه گيريم اين قلعه را در ميان

چو در دور قلعه نبودى پناه * نبودى كسى را در آن قلعه راه

زرهبانى توپهاى گران * كه چون راه‌زن بود جلّاد جان

نمودى به چشم سپاهى حصار * چو انجم كه بينى بشبهاى تار

كه تا ما بتوفيق پروردگار * ز سيبه رسانيم خود بر حصار ( a 15 )

مربى در اين كار تدبير ماست * كه آن نيز از همت پير ماست

درين كار تدبير و صبرست يار * كه اينجا دليرى نيايد به كار

جهانگيرى از اسب و شمشير و تير * توانكرد با زور مرد دلير

نه جايى كه در خاك او اسب باد * قدم بر قدم سر به زانو نهاد

بحكمت چو از آب آتش جهد * بتسخير قلعه كرا ره دهد