جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

روانه شدن لشكر اسلام به قلعه قشم

كه بودى بتدبير دانش تمام * فريبنده زيرك تيزگام

اميرى كه او شاهقلى نام داشت * بقلعه جهان پهلوان برگماشت

بسر دارى آمد چه زيبنده فر * سرافراز كردش بتاج و كمر

دلاور ز جا جست شد برفراز * روان شد بلطف يكى بىنياز

سپاهى بان جنگجوى كرد يار * كه هر يك زدى خويش را بر هزار ( b 14 )

بتوفيق يزدان روانه شدند * به يك هفته يك ماهه راه آمدند

بمينا عساگر چو لنگر فكند * فلك تاج خورشيد از سر فكند

سپاه حبش جوشن نيلگون * بپوشيد و بنشست در موج خون

چو آمد سواديش اندر نظر * بظلمت شب خور فرو برد سر

به درياى مغرب سر اختران * سكندر صفت غرقه شد در زمان

چو شد حمرهء مغربى « 1 » از نظر * سكندر بظلمت فرو برد سر

زمانه ز غم در سياهى نشست * كه اسكندر از پادشاهى نشست

چو شد دروهء مهر گيتى فروز * شد از ظلمت شب برون خضر روز

بفرمان خان معلّى جناب * گذشتند لشكر ز درياى آب

به جائى رسيدند كز آدمى * در آنجا توقف نكردى دمى

زمين از حرارت چنان تابناك * كه خورشيد گفتى فتاده به خاك

دل شير گردون ز گرمى آب * گرفتى هوا از تف آفتاب

جزيره نه كز موج ريگ روان * شدى گم در آنجا ره كهكشان

برخشندگى ريگ آن سربسر * ز خورشيد بودى درخشنده‌تر

نشانى از آبادى آنجا نبود * جز آبى كه سرچشمه فتنه بود

فرنگ جرون اندر آن آبگاه * كشيده حصارى چو كوه سياه

( 1 ) . حمرهء مغربى - سرخ مغربى ؛ مراد خورشيد مغربى است .