جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٤٣

روانه شدن لشكر اسلام به قلعه قشم

بيا ساقيا تا گشايم زبان * بگويم كه چون است كار جهان

طرب ساز و مى را دمادم بنوش * ز جان تا توانى بصحبت بكوش

كه از سير و دور سپهر دو رنگ * هميشه قضا افكند طرح جنگ

چو بيند بدست شهان جام ناب * بشمشير بازى نمايد شتاب

اگر ديد دستى كه سرخ از حناست * بفتنه بزد دست و قد كرد راست

شنو تا بگويم كه كار قضا * چگونه بود در جهان فنا

دبير سخن اين معانى بكاشت * كه معروض خان شد چنين عرضه داشت

كه تا خيمه آسمان بر هواست * به عكس سما تا زمين زير پاست

سر دشمن شاه حيدرنژاد * لگد كوب اسب قزلباش باد

هميشه سپاه مظفّر عنان * چه از شاه دين و چه از مير و خان

چو خورشيد هر سوى « 1 » كه آرند روى * شود خون دشمن روانه چه جوى

دعا چون بعرش اجابت رسيد * سراپاى آن عرضه را وارسيد

غضبناك شد خان عالم چنان * كه گرديد اندر سرش آسمان

ز جا جست از جاى خود بيدرنگ * صف لشكر آراست از بهر جنگ

بفرمود تا زمرهء غازيان * شوند از براى غزاوت روان

جوانى كه او شاهقلى نام داشت * كه بود از سبوط ذوى الاحترام

بتدبير كشور ستانى تمام * يكى از سبوط رفيع المقام

( 1 ) . در اصل چنين است كه در تلفظ « سو » خوانده شود .