جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٤٢

در بنا كردن قلعه قشم [ توسط پرتغاليان ]

همه روى دريا بفرمانشان * نهنگند و دريا بود جايشان

قضا را ازين پيش نواب خان * كشيد از ميان خنجر جان ستان

نبرد آزمايى چو آغاز كرد * بخونريزيش كافر اعجاز كرد

به زور سپاه سعادت عنان * كه هستند هر يك چو شير ژيان

بقوم نصارا چو شد روبرو * گشادش در قلعه گمبرو

چو آن قلعه و اصل بنواب گشت * ازين غم دل كافران آب گشت

گرفتند در دل خيالى محال * كه تا كى دهد فرصتى ماه و سال

كه تا بهر شهرت بجهد تمام * بگيرند از ملك شاه انتقام

دل خود ازين كرده بودند شاد * كه يابند از اميد فاسد مراد

چو معلوم شد بر سپاه فرنگ * كه نواب رفته به آب كرنگ

شب و روز حيلت « 1 » كشان از جرون * كشيدند چون خارهء بىستون

ز تاب تَفَش ادهم شب گريخت * ز پهلوى خود تركش تير ريخت

چو خورشيد شد بر فلك زرفشان * شد از نور پاكش منوّر جهان

يلان باز در كار آب كرنگ * كمربند خود را ببستند تنگ

همه پهلوانان نوخواسته * يكايك به كار خود آراسته

و ليكن ز هر سو از آن مردمان * باحوال قاصد نظاره كنان

در انديشه قاصد كزين رهگذر * بيكدم زدن عمرش آيد بسر

بدادش عنان رضا بر قضا * پس آنگه گشادش زبان در دعا

و بعد دعا قاصد نامه‌ور * بخان داد از احوال قلعه خبر

( 1 ) . در فرهنگ مردم جنوب « حيلت » ( Hilat ) در معناى زحمت فراوان به كار مىرود .