جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٤١

در بنا كردن قلعه قشم [ توسط پرتغاليان ]

چو او شيوه عدل بنياد كرد * تو گفتى جهان از نو آباد كرد

پدر خطبه خواند و پسر سكه زد * بنام شهنشاه و الا خرد

الهى كه تا در صف روزگار * بود رونق مذهب هشت و چار

بود دولت و تاج و تخت و نگين * مسلم بسلطان دنيا و دين

بزرگان اقليمش از چشم بد * خدا ياور و شاه مردان مدد

كنون بشنو از جنگ نواب خان * كه كفّار را چون زد آتش بجان

بيا ساقيا مى به پيمانه ريز * كه رفت از كفم نقد عمر عزيز

درين يكنفس كز حياتم بجاست * مى اندر قدح كن كه دنيا فناست

مشو غافل از روزگار دراز * چو فرصت بدستست كارى بساز ( b 13 )

زمانه دگر صحبتى ساز كرد * در بسته فتنه را باز كرد

چراغ دل مجمعى بر فروخت * گروهى دگر را به آتش بسوخت

اگر چه ز تأثير ليل و نهار * نبوده جهان خالى از كارزار

ولى دور شاهان اقليم گير * نبودى جز از گرز و شمشير و تير

درين جزو « 1 » دوران ز توپ و تفنگ * شده عرصه بر مرد مردانه تنگ

بجنگى كه توپ و تفنگست يار * دليرى و مردى نيايد به كار

بود توپ چون اژدهاى دمان * كه بر قلعه داران بود پاسبان

و ليكن تو گويى كه توپ و تفنگ * بتدبير خود آفريده فرنگ

ندارند از آتش سمندر مثال * سرموئى انديشه گاه جدال

به آتش نشانى همه آتشند * چو آتش بگاه غضب سركشند

( 1 ) . در بعضى از مناطق جنوبى ايران اين واژه به معناى « در اين برهه از زمان » مىآيد .