جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣٤

[ مجلس دوم ] ساقىنامه

چو زد سبزه سر از لب جويبار * كنار بخارى نيايد به كار

چو صحبت بكشتى و دريا فتاد * كه ياد آرد از اسب تازى نژاد

يقين دارم اى صاحب روزگار * كه نزد تو دارد سخن اعتبار

چو قدرى بجويايى نظم بكر * فرو برد سر در گريبان فكر

ثناى تو چون آمدش بر زبان * سخن سركشيد از گريبان جان

سخن را چو زد سكه بر نام تو * عزيز سخن شد در ايام تو

[ مجلس دوم ] ساقىنامه

[ مجلس دوم ] ساقىنامه

بيا ساقيا با مى و صوت چنگ * كه اين زندگانى ندارد درنگ

مرا مست ديدار خود كن چنان * كه گردم در ايام پيرى جوان

مراد من از زندگى باده است * و گرنه اساس غم آماده است

حضور زمانه طفيل كسيست * كه در نزد او شادى و غم يكيست

مغنّى چنان ساز خود را بساز * كه با قدسيان گوئى از پرده راز

بود مقصد از گردش صبح و شام * درين عالم بيوفا رقص جام

ميفكن ز كف جام تا جان بود * كه جام مى آسايش جان بود

فلاطون درين عصر اگر دم زند * سر رشته خويش بر هم زند

ز مادر در اين عرصه هر كس كه زاد * بىانديشه او شهرت شعر داد

و ليكن كتابى ز ديوان خويش * ندارد كسى غير ياران پيش

منم صوفى صاف بىمكر و فن * كه يكرو چو آئينه‌ام در سخن

چو تركان صادق ندارم زبان * ولى گنج در سينه دارم نهان

كنون وقت شد تا در گنج راز * گشايم بر اهل صدق و نياز

نگويد كسى كز سخن پروران * جز ايشان مرا نيست گنج روان