جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٣١

آغاز داستان

كه تا او نزد دست بر ذوالفقار * نشد آسمان و زمين برقرار

به حق امامان اثنى عشر * كه هستند اولاد خير البشر

به حق يقين غزاوت كشان * بتوحيد يوميّه صوفيان

به طاعت گذاران « 1 » قايم نماز * كه هستند از طاعتت سرفراز

به حق حقوق همه كاسبان * بسوزد درون رياضت كشان

بآسايش خاطر ساكنان * به حق تو اى جان ده جان ستان

كه بر عمر و اقبال عباس شاه * بيفزا شب و روز چون سال و ماه

بجاه و جلالش كه از لطف دوست * تمناى كل خلايق بدوست

كه بر دشمنانش ز ديوار و در * فرود آر شمشير و تير و تبر

سر دشمنان بروز جهاد * بجاى سر پرچم نيزه باد

بهر سو كه رو آورد با سپاه * مسّخر كند ملك و خورشيد و ماه

هميشه عدويش ز جان سير باد * چو خورشيد دايم جهانگير باد

دعا را چو پايان به آمين رسيد * بنام خداى حميد و مجيد

ز احوال خود برگشايم زبان * روم بعد از آن در سر داستان

بيا ايدل از صدق كارى بساز * كه كس نيست غير از خدا « 2 » بىنياز

درين عالم از عارفى دم مزن * بصدق يقين فكر كن در سخن

دل خود بكارى عجب داده [ اى ] * بخوش عالمى الحق افتاده [ اى ]

فلاطون درين عصر اگر دم زند * سر رشته خويش بر هم زند

ز مادر درين عرصه هر كس كه زاد * بىانديشه او شهرت شعر داد

ولى ترسم از بخت بد بخت خويش * كه سازد هلاكم بدين قلب ريش

دوايى ببخشد بر اين جان و تن * به صد خون دل سر برم در كفن

( 1 ) . چنين است در اصل . ( 2 ) . اصل : خداى .