جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٨

[ مجلس اوّل ] ساقىنامه

كه تا آن جهاندار حيدر نژاد * جهانرا دهد رونق از عدل و داد

و گرنه از اين گردش روزگار * چه باشد مراد خداوندگار

ولى شامل دشمن و دوستان * بود لطف پروردگار جهان

به حمد اللّه اى سايه كردگار * كه هستى تو بر شيعيان شهسوار

قزلباش را قوت از نام تست * سپاس الهى ز انعام تست

جهان تيره گر بود ز اهل خلاف * شد از تيغ كشورگشاى تو صاف

عدو را مراتب به جايى رسيد * كه بر لشكر خويش خنجر كشيد

چو پاى اميدش ز رفتن بماند * بدست خود از حلق خود خون فشاند

چو دارى تو قوت ز نور جلال * كجا نور يابد ز ظلمت زوال

چه سر است يا رب بآل على * كه باشد دل از مهر ايشان جلى

بآل على هر كه دل صاف نيست * دو چشمش بنظاره شفاف نيست

به راه ضلالت نهد پا از آن * كه منكر بود در ره خاندان

يقين بايدش گر نظر آرزوست * كه زنگ دل آئينه را عيب اوست

كسى يافت از شاه عالم نظر * كه دارد به مردى نشان پدر

سر رفعت آنكس بگردون رساند * كه اندر جرون خطبه شاه خواند

چو دستان او شد بخلق آشكار * شد اين داستان در جهان يادگار

مغنّى بكش مى بزن ساز را * برآر از تن سينه آواز را

بهار طرب را چنان بگذران * كه خرم شود از تو روح و روان

چسود از بهار جوانى بود * كه بىباده و بىمغنى بود

حلالست آن مى بآواز چنگ * كه لاقيد گردى ز هر نام و ننگ