جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

در مدح يلان زمان و اسكندر دوران ابو المظفر شاه عباس بهادر خان

چو بر تيغ دست آن غضنفر بزد * چو نوك قلم ران عنتر « 1 » بزد ( b 8 )

شجاعت نشد گم ازين خاندان * زهى رتبهء دولت جاودان

تو زين خاندان كن ولايت طلب * كه هستند نور خداوند رب

در مدح يلان زمان و اسكندر دوران ابو المظفر شاه عباس بهادر خان

در مدح يلان زمان و اسكندر دوران ابو المظفر شاه عباس بهادر خان

بيا اى كه دم ميزنى از يقين * بياور يقين بر شهنشاه دين

اگر هستى از چاكر خاندان * ز جان مدح شاه جهانرا بخوان

نباشد اگر عدل شاهنشهان * كه دارد يقين بر خداى جهان

عدّوى چو شيطان كسى را كه هست * بى ارشاد مرشد نشد حق‌پرست

شهنشاه جم جاه كشورستان * كه سردار دين است و شاه جهان

گل باغ اولاد شاه نجف * كه دارد ازو دين و دنيا شرف

شهى كز جهانگيرى و عدل و داد * چو او مادر دهر هرگز نزاد

بكشف و كرامات و اجلال شاه * گذشته سر قدرش از مهر و ماه

بتدبير و تمكين و تيغ و علم * بود ثانى اثنين جمشيد جم

در آرايش بزم امن و امان * كمين چاكرش هست نوشيروان

بدوران آن صاحب تخت و تاج * شده بر طرف رسم تاراج و باج

چنين معجزى ظاهر از تيغ كيست * كه خصم ايمن از خصمى خويش نيست

چو اندر دلش بگذرد راى جنگ * بجان خود آتش زند چون خدنگ

كه راه كسى زد كه پائى نخورد * كه رهرفت « 2 » ، كان ره بجاى نبرد

اگر در ره راستى زد قدم * علمدار شد در زمانه علم

و گر از يمين رفت سوى يسار * ز ما برآرد ز جانش دمار

( 1 ) . چنين است در اصل . ( 2 ) . اصل : رهرفت .