جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٥

در منقبت سيد المرسلين و منقبت امير المؤمنين ( ع ) ( a 8 )

زهى دين پناهى كه در داد و دين * نيامد نظيرت به روى زمين

سپاس خدا را تو آرى بجاى * كه كرده خدا بر تو مدح و ثناى

ترا عزت اندر بر كردگار * زياد از بيانست و بيش از شمار

اگر در شك اعدا ز اجلال تست * كلام خدا شاهد حال تست

نرفتى بكعبه تا در سجود * سر كس بطاعت نيامد فرود

ز مهر تو و آل تو يا رسول * شود طاعت اهل عالم قبول

ترا تا خدا داد پيغمبرى * جهانگير شد بازوى حيدرى

دو دست ولايت كه همرا « 1 » گرفت * جهان وجود [ و ] عدم را گرفت

ز هستى و از نيستى جهان * ز روز ازل تا به آخر زمان

ز مه تا به ماهى بتيغ و علم * گرفتند تا پاى لوح و قلم

نيامد نبى تا بر روى جهان * زمين بود بيحاصل از آسمان

نزد در ميان تا على ذو الفقار * به مقصد نشد گردش روزگار

على شد بملك خدا چون ولى * نبى لافتا گفت الّا على « 2 »

چو مدحش خدا كرده در « هل اتى » « 3 » * شب و روز وردم بود لافتا

ترا بس همين اى وصّى رسول * كه شير خدائى و زوج بتول

بزرگند در حضرت كبريا * نبى ز انبيا و على ز اوليا

به روزى كه آن حيدر حيّه در * بجنگ خوارج ببستى كمر

فكندى چو بر دشمنان تيغ كين * فتادى بلرزش زمان و زمين

كشيدى چه نعره به ميدان جنگ * دريده شدى قلب شير و پلنگ

( 1 ) . همراه - هم را . ( 2 ) . اشاره به كلام پيامبر ( ص ) در حق على ( ع ) روز جنگ خندق است . ( 3 ) . اشارهء شاعر به سورهء دهر يا انسان در قرآن كريم است كه اجماع نظر مفسران سنى و شيعهء سه آيه ( 8 و 9 و 10 ) در شأن حضرت على ( ع ) است .