جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

در منقبت سيد المرسلين و منقبت امير المؤمنين ( ع ) ( a 8 )

در آن حشر گه « 1 » چون نهم پا به سير * نه كعبه نمايد به چشمم نه دير

تماشا كنان شايد از گرد راه * درآيم بنزد رسول إله

مگر او شفيع گناهم شود * ز آسيب دوزخ پناهم شود

بود مقصد و كام قدرى همين * عف اللّه يا غافر المذنبين

محمد رسول قريشى نژاد * كه يابند خلق از در او مراد

در منقبت سيد المرسلين و منقبت امير المؤمنين ( ع ) ( a 8 )

در منقبت سيد المرسلين و منقبت امير المؤمنين ( ع ) (

a

8 )

رسولى كه آمد به دنيا و دين * به حكم خدا سيّد المرسلين

صف آراى ديوان يوم الحساب * كه از نور او روشنست آفتاب

جهان آفرين آسمان و زمين * بپاداش تشريف آن پاكدين

بلطف خداونديش آفريد * كه تا حضرت آدم آمد پديد

درين آخر كار و بار جهان * شفيعى يقين كرده بر عاصيان

به روزى كه عرض برين آفريد * ز پيغمبران مصطفى را گزيد

ز مهر نبوت كه بودش بدست * طلسمات قانون بدعت شكست

تمام جهانرا به امر ودود * دلالت بدين شريعت نمود

نظام ممالك ز « 2 » نامش بود * ره راستى از كلامش بود

برافروخت تا او چراغ يقين * منور شد از نور او شمع دين

شده تا به سامان عالم ضمان * به سامان بود كار و بار جهان

ز مهرش به پا چار طاق فلك * بشور از درودش تمام ملك

ملايك تمامى دعاگوى اوست * رخ مهر و مه روشن از نور اوست

فروغ دل و ديده اهل ديد * پناه شب بيم و صبح اميد

( 1 ) . اصل : كه . ( 2 ) . چنين است در اصل .