جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٥

جنگنامهء كشم

عماد عرب باز مردانه‌وار * بشد با سپاهش بكشتى سوار

روان گشت آنگه به بر « 1 » عرب * بجنگ فرنگى به قهر و غضب

در آن جايگه جنگى انداختند * به مردانگى كارها ساختند

سپاه عرب كرد ديگر هجوم * شكست آوريدند بگبران شوم ( a 28 )

بسوختند « 2 » هفتاد غراب‌شان * به بردند اموال و اسباب‌شان

بكرد باز اقبال شه كار خود « 3 » * به گبران بيامد چنين روز بد

بكشتند ايشان صغير و كبير * بكردند فرزندهاشان اسير

فرنگى بشد باز برگشته بخت * ز يُمن شهنشاه با تاج و تخت ( b 28 )

ابو شيخ موسى خدا عون كرد * چو جنگى كه موسى بفرعون كرد

چگويم ز مردى و مردانگيش * گه جنگ و غيرت ز ديوانگيش

به پرّ عرب رفت مردانه‌وار * برآورد از خيل دشمن دمار

خداى جهانش بياورد راست * ز دشمن بكرد سيف « 4 » خود بازخواست ( a 29 )

چو او در جهان صاحب سيف نيست * هر آنچه عوض دارد آن سيف « 5 » نيست

بشادى بيامد سپاه عرب * ابا نصرت فتح و عيش و طرب

چو اين فتح‌نامه بسردار « 6 » رسيد * ز شادى رخش همچو گل « 7 » بشكفيد

باقدام او شد چنين فتح باز * بهر كار حق سازدش سرفراز ( b 29 )

بكشتى نشست و ز دريا گذشت * ولى شهرتش از ثريا گذشت

نزول كرد در بندر باشتو * در آنجايگه كرد ساعت نكو

وز آنجا بتعجيل آمد بكشم * نه بى در دلش غصه و كين و خشم

( 1 ) . بونلى : پرّ . ( 2 ) . بسوختند besokhtand . ( 3 ) . خود khad و او روايتى به صورت خاص مردم جنوب تلفظ شده كه به تلفظ دال نزديك و مشابه مىشود . ( 4 ) . سيف sif در اينجا به معنى ساحل است . در بيت بعد مصرع اول به معناى شمشير و در مصرع دوم بار ديگر به معناى ساحل است كه در نزديكى بوشهر شيف تلفظ مىشود . ( 5 ) . اصل : صيف . ( 6 ) . بونلى : بردار . ( 7 ) . اصل : گلنار .