جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

كجا رفت آن كوشش جنگ او * كجا رفت آن فرّ و نيرنگ او

كجا رفت آن مجلس آراستند * كجا رفت آن جام مى خواستند « 1 »

كجا رفت آن خلعت رنگ رنگ * كه دادى بمردم بسى بيدرنگ

كجا رفت انعام مردى او * كه دادى بمردم بسى بيدرنگ

بزرگان هر ايل و ايماغ « 2 » او * همه صد تمن بود انعام او

دگر وقت بخشش سقرلاتها * كمر خنجر و خلعت و زربفها

چه خلعت ز مخمور « 3 » ابريشمى * به نزدش چو كرباس باشد يكى

بدادى بلشكر تمامى بسى * بكردند تحسين بر او هر كسى

كجا رفت آن كارها ساختن * كجا رفت آن مجلس « 4 » آراستن

كجا رفت آنجنگ و آن گير و دار * كه با كافرانش بدى كارزار

كجا رفت آنشوكت جاه او * كجا رفت آنمرد غوغاى او

فلك آخر الامر با وى چه كرد * بيك لاكفن باز در خاك كرد

جهان پر از فن ندارد وفا * همينست كارش جفا بر جفا

بجز از خداوند كس يار نيست * به غير از محمد شفا خواه نيست

الهى تو روحش روان شاد دار * مقامش بهشت برين را سپار

كه تاريخ عالى چنين ياد دار * كه در سال بد چلّ و سه و هزار

سخن نام رستم بكرده بلند * كه چون پهلوانان مردان بلند

اگر حرف من جاى دارد شكست * ز دست فلك غم بدل بسته است

اميدم چنانست از مؤمنان * ز هر حرف عيبم بدارند نهان

( 1 ) . چنين است در اصل حال آنكه آراستن و خواستن صحيح است . ( 2 ) . در اصل « انعام » آمده است امّا در حاشيه به صورت ايماغ تصحيح شده است . ( 3 ) . مخمور - مست . شايد منظور شاعر نوع و بافتى خاص از پارچه ابريشمين باشد . ( 4 ) . اصل : آنمجلس .