جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٤

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

پسر نور چشم پدر بوده است * پدر جان شيرين پسر بوده است ( b 62 )

پدر بود ما را عزيز پدر * دريغا كه ديگر نديده پدر

كسى چون پدر نيست اندر جهان * ز قوم برادر ز خويش و كسان

عزيزى نباشد همه چون پدر * هر آنكو پدر نيست نايد پسر

بفرمود آن شاه عالم پناه * كنند روز ايشان چو درج سياه « 1 »

بفرمود تا چشم هژده پسر * بكندند با تيغ بعد از پدر

ز بهر پدر ديده بىنور شد * همه زار و غمگين و مهجور شد

فتادند در خاك تيره روان * زدند آتشى بر دل و چشم و جان

كه چشمست بىسر همى ديدگاه * كه بىچشم نه بيند كسى روى راه

شب و روز يكسان بود پيش او * نه دشمن به بيند نه از خويش او

كه چشم است از نور رب العزيز * به از چشم چيزى نباشد عزيز

فلك كرد ايشان به زير و زبر * پراكنده گشتند از يكدگر

پسرها ببردند بكرمان زمين * بگشتند مهجور و زار و حزين

چل و هشت هندى محرم كه بود * درون آمدند جامها چاك بود

چو آگه شدش مادر و خواهران * از ايوان برفتند با دختران

برهنه سر و پاى پر گرد و خاك * بتن بر همه جامه چاك چاك

پذيره برفتند زارىكنان * همه سر پر از خاك و مويه‌كنان

زنان از غلامان در آويختند * همى خون ز مژگان فرو ريختند

نه مادر پدر بود ايشان به پيش * دلانشان همه كشته از درد و ريش

نه يارى نه غمخوار و نه مونسى * باحوال ايشان مبادا كسى

همه مادران زار و گريان شدند * ز جان و ز دل زار و بريان شدند ( a 63 )

( 1 ) . ظاهرا « درج » در اينجا به معناى مار است كه رنگ سياه دارد .