جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٣

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

كه بنشاند اين شمع افروخته * كزو شد همه دودمان سوخته

كجا شد دل هوش آمين تو * توانائى اختر دين تو

كجا شد برزم اندرون ساز تو * كجا شد ببزم اندرون ناز تو

كجا شد يلانى بر و يال تو * كجا خسروى برز و بالاى تو

چه آمد برين تخمه از چشم بد * كه بر بد كنش باد نفرين صد

بگشتى همه روى گيتى بداد * بكردى همه رسم نيكو نهاد

نوشته چنين بد ورا از نوش « 1 » * سزد گر نه بينى تو از بد كنش

جهان سرگذشتست از هر كسى * چنين گونه گون ياد دارد بسى

چو انديشه دهر گردد دراز * همى گشت بايد سوى خاك باز

بدين رفتن اكنون ببايد گريست * ندانيم فرجام اين كار چيست

يكى زود ساز و يكى ديرتر * سرانجام بر مرگ باشد گذر

دل و جان . . . « 2 » فتنه خرسند كن * همه . . . « 3 » برومند كن

اگر آسمان بر زمين برزنى * اگر آتش اندر جهان افكنى ( a 62 )

بروز و به شب نوحه كرد و گريست * پس از مرگ فرزند آن هم نزيست

سرانجام هم در غم او بمرد * روانش بشد سوى آنخان گرد

فلك اينچنين كارها مىكند * پدر از پسرها جدا مىكند

پسرهاى كوچك ز هم خوبتر * همه بس لطيف‌اند و « 4 » زيبا گهر

ز خان بود مانند شمس و قمر * چنين آفريده يكى دادگر

همه بود چون غنچه نو دگر * بسى بود نازك ز گلبرگ تر

انيس پدر بد پسرها تمام * شب و روز بودى گه صبح و شام

نباشد كسى را ز بهتر پدر * پدر باشد اى نور چشم پسر

( 1 ) . نوش - مخفف سرنوشت . ( 2 ) . يك كلمهء ناخوانا است . ( 3 ) . يك كلمهء ناخوانا است . ( 4 ) . اصل : ز .