جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٩١

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

پدر با سه فرزند چون آفتاب * بكشتند و كردند شهرى خراب

مبادا باحوال مادر دگر * به خاك سيه بر نهادند سر

سر آن سه كشور چو آمد برش * جهان تيره شد پيش چشم و سرش

بزارى گرفتند اندر برش * چو ديدند پر خون سر و افسرش

حرمها گرفتندش اندر كنار * همى خون ستردند از آن شهريار

چو مادرش با دختران روى خان * پر از خون بديدند رخ زعفران

چنين چو بديدند احوال دون * پسرها فتاده به خاك و به خون

بزد دست و پيراهنش چاك كرد * دل و ديده پرخون و نمناك كرد

سر و ديده بر دوش فرزند نهاد * كف پاش بر جان و دل وا نهاد

بشد هوش پوشيده رويان او * پر از خون دل خورد مويان او

چو از بيهوشى باز آمد به هوش * سراسر همه پر فغان و خروش ( a 61 ) « 1 »

همى گفت زارى گو پيلتن * چه بودى كه كردى تو ما را كفن

دريغ آن چهار مرد مردان گرد * كه هر يك بشمشير برّان بمرد

جهانرا نكردى بجز نيكوئى * چرا كرد با تو چنين بدخوئى

كجات آن سوارى و صف ساختن * كجات آن بهر كشورى تاختن

همى كشورت كز تو آباد شد * به ياد تو هم دست بر باد شد

نه در بزم دينار بازى همى * نه در رزم خنجر گدازى همى ( b 61 )

نمودى بهرموز آئين خويش * كشيدى ز هر كشورى كين خويش

كنونت بشد كار آراسته * گذشتى هم از مال و از خواسته

( 1 ) . در حاشيهء سمت چپ اين صفحه اين چند بيت آمده است : چرخا فلكا من از تو مىخواهم داد * دادى همه يادگان ما را بر باد تا جمع بوديم قدر نمىدانستيم * صد خاك سيه بر سر شهرى باد [ ؟ ] [ به اندازه يك بيت به علت مركب گرفتگى ناخوانا ] [ مركب گرفتگى ] كبود * چند روز دگر نوبت ما خواهد بود