جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

ز فرمان شاهش كسى چاره نيست * بجز امر فرمان او چاره نيست

كه از ترس جلاد نامهربان * كشيدش ز قهر تيغرا از ميان

ز قهر و ز لطف و ز فرمان شاه * نيارد كسى گفت چون و چرا

در اول بكردند خان را هلاك * سر نازنينش ابر روى خاك

پسرها دگر يك بيك سر زدند * سرانشان به خون و به خاك برزدند

بينداخت بر خاك تيره روان * تن نازنينش به خاك اندران

فتادند در خون و غلطان شدند * ز جان و ز دل زار و بريان شدند

اميدها بسى داشت در دل بسى * ببردند حسرت بدل هر كسى

گذشتند از مال و از جان و دل * برفتند تمامى ابر زير گل

همه داغ حسرت ببردند پاك * فتادند به خوارى « 1 » همه زير خاك

به تنها بماندند زار و حزين * برفتند ايشان به زير زمين

بيك لا كفن پوش گشتند همه * بريدند از مال دنيا همه

سپردند جانرا بجان آفرين * كسى از اجل جان نبرده « 2 » به بين

چنين است كردار چرخ بلند * بدستى كلاه و بديگر كمند

چو شادان نشيند كسى با كلاه * بخم كمندش ربايد نگاه

نه هر پادشاه و نه هر بنده را * شناسد نه نادان نه داننده را

چو آن خان اعظم سفر برگرفت * بزد دست و دامان مادر گرفت

كه اى مهربان مادر شيركى * مبادا كه از بهر من غم خورى

چون من كشته گردم تو بس شكر كن * توكل به خالق كن و صبر كن

ز حال يتيمان بيچاره‌ام * مشو غافل اى ناز پرورده‌ام

ز تاراج از دور آدم صفى * نديدست كس اينچنين داورى

( 1 ) . اصل : بخارى . ( 2 ) . اصل : نبرد و .