جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

بدان تيغ زن چشم بد چون رسيد * كه ناگاه گشت از جهان . . . « 1 »

همين بود گرد و همين بد سوار * از ايران همين نام شد يادگار

ز سردار ايران نام‌آورى * على قلى بيگ بى « 2 » سرورى

قدش بود چون سرو در باغها * دميده بگرد رخش لالها

گلى نو ز بستان عالى نژاد * هنرمند و مردانه و پاكزاد

كه گويى كه ماهى ز كه سر زده * رخش شعله روشنى بر زده ( a 60 )

دلير سرافراز عالى تبار * بسى سهمگين بود و با گير و دار

كه گويى كه بر زوى يل زنده شد * بسى مردمان نزد او بنده شد

بشمشير و تير كمان‌دار بود * كه در لشكرى نام بردار بود

بزرگى ز نسل بزرگ زاده‌اى * سپهدار ايران و آزاده‌اى

سپهدار ايران و آزاده‌وار * نه روم و نه شام و نه ابر بهار

شب و روز بودى چو شير شكار * برآوردى از جان كافر دمار

كه صيدش بد از جان كافر به كار * چه وقت شكارى ز هر رهگذار

بنزديك شاهش گرامى بدى * بعقل و كفايت تمامى بدى

فلك بين چه بازىگرى ساز كرد * پدر با پسرها ز هم باز كرد

طلب كرد او را شه پاكزاد * امام قليخان عالى نژاد

كه از تو پسرهات راضى نيم * بشمشير تيزى سرانشان برم

چو از شاه بشنيد خان اين سخن * يكى خوب پاسخ بيفكند بن

به او گفت كاى مهتر نام جوى * اگر كام خواهى تو آرام جوى

نه تاج كسى خواهم اكنون نه گاه * نه نام بزرگى ز ايران سپاه

نه ايران بخواهم نه خاور نه چين * نه خانى نه گسترده روى زمين

( 1 ) . يك كلمه ناخواناست . ( 2 ) . بى - در لهجه محلى به معناى بود است .