جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

امام قليخان صوفى دگر * بيامد بنزد شه نامور

به اخلاص يكدل شدند نزد شاه * بگفتند كاى شاه عالم پناه

كه ما از سر و جان و دل بنده‌ايم * غلامى شه را سرافكنده‌ايم

درين دهر ما نيكخواه توايم * ستاده بفرمان و راه توايم

تن و خواسته زير فرمان تست * سر و مال و جانم همه زان تست

همه مال و اسباب ما سربسر * فدا باد راه شه نامور

نداريم غير از شه كامگار * سر و مال و جانم براهت نثار

پسرها بياورد چو شمس و قمر * بنزديك شاهنشه نامور

كه ما و پسرها همه از شهيم * غلامان يكرنگ شاهنشهيم

صفى قلى خان خان دلير * بيامد بدرگاه شاه همچو شير

كه گويى سليمانست بايست بس * نيابد بعالم چو او هيچكس

چو او نوجوان يكسوارى نبود * بچوگان چو گوى از دليران ربود

دگر فتح عليبگ كه سردار بود * رخش همچو ماه ده و چار بود

قدش همچو سروى كشيده بباغ * رخش شعله ميزد بشب چونچراغ

برويش بدى همچو گلبرگ تر * لب لعل بينيش چون شمع زر

كه گويا كه اين آدمست يا ملك * فروزنده از آسمان . . . « 1 »

كماندار بودى و شمشيرزن * نيايد چنين گُرد در انجمن

بچوگان و كوى آنچنان مرد بود * ز مردان بسى كو . . . « 2 »

سوارى سرافراز سردار بود * گه رزم چون شير در كار بود

بزرگى نويسندهء با تميز * بنزديك شاهش بدى . . . « 3 »

دريغ آن دل‌افروز « 4 » چشم و چراغ * دريغ آن چو شمشاد نازان باغ

( 1 ) . يك كلمهء ناخواناست . ( 2 ) . يك كلمهء ناخواناست . ( 3 ) . يك كلمهء ناخواناست . ( 4 ) . اصل : دلفروز .