جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

من آن ناتوان مور درمانده‌ام * كه خود را كم از ذره‌اى خوانده‌ام

تويى آن سليمان كه هر صبح و شام * ملك بر جبينت رساند سلام

بود اين سخن مثل آن سرگذشت * كه از موريى بر سليمان گذشت

چه حاجت بمدّاحى مادحان * كه ممدوح را رتبه باشد عيان

بود تا درين خانهء خاك آب * فروزند رخسارهء آفتاب

بقاى تو از گردش ماه و سال * نبيند چو مهر منوّر زوال

رسانى به الماس خونريز دست * بخصمت ز خونريزيش آيد شكست

بود بزم و رزمش به مقصد مدام * به يارى شاه فلك احتشام

هزاران درود و هزاران سلام * ز ما بر محمد عليه السلام

هزاران درود و دگر بر على * خدا را ولى و نبى را وصى

هزاران درود و هزار آفرين * ابر آل اصحاب او اجمعين

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

[ داستان كشته شدن امام قلى خان و فرزندانش ]

همه چرخ گردون ز دستش ربود * چنين است آئين چرخ كبود ( a 59 )

بسا شهر ياران كه بيتاج كرد * بسا خانه‌ها را كه تاراج « 1 » كرد

امام قليخان عادل دگر * طلب كرد او را شه نامور

اگر عزم پابوس آغاز كرد * چو شاهين شهباز پرواز كرد

برفت او بدرگاه شاه جهان * باميد بسيار در دل نهان

مگر پادشه باز يارى كند * كه بار دگر كامگارى كند

ندانست كين كهنه چرخ كبود * بخواهد كلاه از سرش در ربود

كه با سام و برزو و رستم چه كرد * كه از خاك جمله برآورد گرد

( 1 ) . در جرون‌نامه داستان كشته شدن امام قلى خان از ابتدا افتادگى دارد و بخش‌هاى اوليهء آن در اصل متن موجود نيست و از همين بيت آغاز شده است .