جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٥

خاتمه داستان در نظر دوستان

به مقصود او مهر گيتى فروز * هميشه درآيد بميدان زور

كسى در سراى جهان قابلست * كه بگزيدهء مرشد كاملست

نظر كرده شاه دين است خان * كه باشد مدار عليه جهان

رعيت پناها بلطفت پناه * كه بر دادخواهان توئى دادخواه

پناه غريبان و پشت يلان * دوابخش درد ستم ديدگان

تو ميزان عدلى درين روزگار * ز عدل تو باشد جهانرا قرار

مران زور بازوى فتح ترا * چنان داده قوت عطايى خدا

كه در هر ديارى كه كردى گذر * گرفتى چو شهر جرون از هنر

ز تيغ و علم در تمام جهان * اگر چه تو چون آفتابى عيان

و ليكن در ايوان چرخ بلند * ز اوصافت از گفته دلپسند

چنان بر ملايك درآورده شور * كه مىبارد از چشم خورشيد نور

اگر چه ثنا خوان تو عالميست * مرا هم درين شيوه خوش عالميست

كه اين داستان نزدت آيد پسند * سخن را رسانم بچرخ بلند

سر رشته داستان بيان * كه پيچيده باشد چو زلف بتان

دهم بر مسيحا كه تا بر فلك * كند ورد روحانيان و ملك

اگر ننگرى بر سخنهاى من * چو ذره شود جزو اعضاى من

برآيد ز هر ذره‌ّام آن خروش * كه بربايد از قدسيان عقل و هوش

بدان قادرى كز مقام جلال * بود بىنظير و عديم المثال

بيكتائى آن قديم عظيم * كه شد آفريده ز خشمش جحيم ( b 65 )

بود بر تو ظاهر ايا رزمجوى * كه لافم من از رزم تو مو به موى

ز روز ازل قسمت اين شد مرا * كه مدح و ثناى تو آرم بجاى

ترا داده حق نصرت كارزار * مرا فرصت وصفت اى نامدار

نكوشى بتربيّتم گر ز جود * رود از دماغم بر افلاك دود