جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٤

خاتمه داستان در نظر دوستان

ولايت ستان خان با عدل و داد * كه يابد ز عدلش زمانه مراد

بهر جا كه پاى ركابش رسيد * گلستانى از چتر دولت دميد

شكارى كه از شاهباز افكند * سپهرش ز روى نياز افكند

چو چرخش « 1 » زند خويش را بر شكار * شود چرخ شوريده و بىقرار

در آن رزمگاهى كه بنهاده پاى * بگرديده از ره سوار قضاى

دلش جام گيتى نمائى بداد * كفش چون محيطى بجود و جواد ( a 65 )

بود يادگار يكى نامدار * كزان شد جوان اين كهن روزگار

از آن در بهشتش خدا جا بداد * كه او داد مردى به دنيا بداد

ازو بود راضى خداى جهان * كه دولت نشد كم ازين خاندان

بسا ملك ويران كه آباد كرد * بسا بنده‌اى را كه آزاد كرد

يقين دان كه ذات خدا داده را * نداند كسى قدر غير از خدا

زمانه اگر راضى از وى نبود * نمىدادش اهل زمانه وجود

برزمى كه اسب مرادش شتافت * كس از پيش تيغش خلاصى نيافت

جهان يافته رونق از كار او * فلك نيز گردش ز پرگار او

ز ذكرش همين شمه‌اى ياد دار * كه ذكر بزرگان بود يادگار

ز خوش ذاتيش بود و لطف آله * كه شد خان عالم بفرمان شاه

تو اين معنى از نام آن نامدار * بجو تا شود حالتش آشكار

غرض از وجود زمين و زمان * بود عمر و اقبال شاه جهان

بود شاه چون سايه كردگار * نپيچد سر از راى او روزگار

سر سروران زير فرمان او * همه بنده خوان احسان او

ز خوان عطاى شه دين بود * كه روزى دارا و مسكين بود

( 1 ) . چرخ - پرنده‌اى شكارى .