جنگنامه كشم و جرون نامه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٣

خاتمه داستان در نظر دوستان

چو دارم دلى در هم از روزگار * مى راحت افزا بگردش درآر

كه تا بىتكلف ز رطل گران * كشم من به بطاق دو ابروى خان

مگر بزم او شادمانم كند * كه يك بار ديگر جوانم كند

كه تا اندرين روزگار كهن * دمى شاد گردم ز مشق سخن

اگر مايه او نباشد بسر * كجا يابم از جام و ساقى نظر

خاتمه داستان در نظر دوستان

خاتمه داستان در نظر دوستان

در آرايش نظم اين داستان * سخن بين كه چون ميرسد بر زبان

ندانم كه دادم درين باغ جاى * كه مىچينم از غنچه دلگشاى

درين باغ نورس كه افتاده‌ام * ز قيد غم دهر آزاده‌ام

چنان داده‌ام دل ببوى گلش * كه يادم نمىآيد از سنبلش

خوش آندم كه اين دلگشا بوستان * كه چون باغ رضوان ندارد خزان

بسيرش درآيند در صبح و شام * جوانان صاحب طبيعت مدام

يكى برگشايد چو بلبل زبان * در آن خوش درآيد بشور فغان

يكى استماعش كند اختيار * يك گوش گردد يكى گوشوار

يكى كرد از نسخهء وى سواد * چو تاريخ كيخسرو كيقباد

خدايا بدادم برس ساقيا * كه از زود رنجان دير آشنا

چو مجنون بسى خاطر آزرده‌ام * از آن با غم خويش خو كرده‌ام

ميم ده ولى زان مى بىخمار * كه دلرا دهد صبر و جانرا قرار

كه پيمانه غم ز خوناب فكر * برون كردم از ملك معناى بكر

درين گفتگو « 1 » بودم از ابتدا * كه از سرّ غيب و شهود خدا

( 1 ) . اصل : گفتگوى .